خلاصه خوبم و گاهی به این خوب بودن مشکوک میشم اِ...... چرا من خوبم ؟ نکنه ساک بارداری پوچ هست ؟ و از این فکرای بد .
حس می کنم که مادر یک پسر جدی و اخمو هستم بهم محل نمی ذاره و خیلی خودشو لوس نمی کنه . اسفند ماه گذشته یک مسافر کوچولوی داشتم که همون ماه اول تصمیم گرفت که به سفرش ادامه نده خیلی مهربون بود و کلی با هم حرف داشتیم انگار می دونست فرصت کنار هم بودنمون کمه ...
عزیزاکم ، چاواکم ... چراغ مهر در دلت همیشه روشن و چشمان زیبایت با نور عشق منور باد .
نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم آبان ۱۳۹۶ ساعت 9:16 توسط : مامان گندم | دسته :
برچسب:
نویسنده: آدرین پورحسین